فرمول برای شاخص انباشت


issue تاریخ انتشار اوراق بهادار، firstinterest تاریخ اولین پرداختی مبلغ سود، settlement تاریخ خرید اوراق قرضه، rate نرخ سود سالانه، par ارزش اسمی، frequency تعداد دفعات پرداخت‌ها در هر سال و basis شاخص روز شمار که در اکسل مورد استفاده قرار می‌گیرد.
basis و par هر دو اختیاری هستند و در صورت حذف مقدارشان به‌ترتیب 1000‌دلار و در نظر‌گرفته می‌شود.
مثال: اوراق قرضه‌ای با تاریخ انتشار March1,2008، تاریخ اولین پرداختی مبلغ سود August31,2008، تاریخ خرید May1,2008، نرخ کوپن 0/10‌درصد، ارزش اسمی 1,000 و شاخص ماسبات زمانی 0 و تعداد دوره‌های پرداخت نرخ سود 2 بار در سال، سود انباشته آن را محاسبه کنید؟

درآمد انباشته: نحوه محاسبه آنها و مثالها

سود انباشته سود خالص انباشته تا به امروز یا سود حاصل از شرکت پس از محاسبه پرداخت سود سهامداران است.

به آن مازاد سود نیز گفته می شود. این نشان دهنده پول ذخیره ای است که برای اداره شرکت در دسترس است تا در تجارت سرمایه گذاری مجدد شود.

این مبلغ هر زمان که در سوابق حسابداری ورودی حساب مخارج تأثیر بگذارد ، تنظیم می شود. تراز درآمد انباشته زیاد به معنای یک سازمان سالم از نظر مالی است.

شرکتی که زیان بیشتری نسبت به سود خود تجربه کرده است یا سود سهام بیشتری از آنچه در مانده سود انباشته تقسیم کرده است ، در حساب سود باز مانده مانده مانده خواهد داشت. در این صورت ، این تراز منفی کسری انباشته نامیده می شود.

مانده سود انباشته یا مانده کسری انباشته در قسمت حقوق صاحبان سهام ترازنامه یک شرکت گزارش می شود.

سود انباشته چیست؟

یک شرکت سودهایی بدست می آورد که می تواند مثبت (سود) یا منفی (ضرر) باشد.

استفاده از درآمد

گزینه های زیر به طور کلی همه احتمالات مربوط به نحوه استفاده از درآمد بدست آمده را پوشش می دهد:

- به طور کلی یا جزئی بین سهامداران شرکت به صورت سود سهام توزیع کنید.

- سرمایه گذاری برای گسترش عملیات تجاری مانند افزایش ظرفیت تولید یا استخدام نمایندگان فروش بیشتر.

- برای راه اندازی یک محصول یا نوع جدید سرمایه گذاری کنید. به عنوان مثال ، تولید کننده یخچال به دنبال تولید کولر گازی است. از طرف دیگر ، تولید کننده کلوچه شکلات انواع مختلفی را با طعم پرتقال یا آناناس راه اندازی می کند.

- برای هرگونه ادغام ، ادغام یا ارتباط احتمالی که منجر به چشم اندازهای بهتر تجاری می شود استفاده شود.

- آنها می توانند در ذخیره تا انتظار زیان های آینده مانند فروش یک شرکت تابعه یا نتیجه مورد انتظار یک دادخواست نگهداری شوند.

- هر بدهی معوقه ای که شرکت ممکن است داشته باشد را پرداخت کنید.

گزینه اول منجر به خروج پول سود برای همیشه از حسابهای شرکت می شود ، زیرا سود سهام قابل برگشت نیست.

تمام گزینه های دیگر پول حاصل از درآمد حاصل از استفاده در تجارت را بی حرکت می کنند. گفته شده سرمایه گذاری ها و فعالیت های تأمین مالی ، سود انباشته است.

مدیریت در مقابل سهامداران

هنگامی که یک شرکت درآمد مازاد ایجاد می کند ، بخشی از سهامداران می توانند انتظار درآمد را به صورت سود سهام داشته باشند. این به عنوان پاداش قرار دادن پول شما در شرکت است.

معامله گرانی که به دنبال سود کوتاه مدت هستند نیز ممکن است ترجیح دهند سود پرداختی را دریافت کنند که سود فوری ارائه می دهد. از طرف دیگر ، مدیریت شرکت ممکن است فکر کند که اگر پول در داخل شرکت نگهداری شود ، می توان بهتر استفاده کرد.

مدیران و سهامداران ممکن است دوست داشته باشند شرکت به دلایل مختلف سود خود را حفظ کند:

- با آگاهی بهتر از بازار و تجارت شرکت ، مدیریت می تواند یک پروژه با رشد بالا را تصور کند ، که آنها آن را به عنوان یک کاندیدا برای بازده قابل توجه در آینده تصور می کنند.

- در بلند مدت ، چنین ابتکاراتی می تواند بازدهی بهتری برای سهامداران شرکت داشته باشد ، نه سود حاصل از پرداخت سود سهام.

- پرداخت بدهی با سود بالا ترجیح داده می شود ، به جای پرداخت سود سهام.

غالباً ، مدیریت شرکت تصمیم می گیرد مقدار اسمی سود سهام پرداخت کند و قسمت عمده ای از سود را حفظ کند. این تصمیم به نفع همه است.

سود سهام و سود انباشته

سود سهام را می توان به صورت نقدی یا سهام توزیع کرد. هر دو شکل توزیع ، سود انباشته را کاهش می دهد.

از آنجا که شرکت مالکیت دارایی های نقدینگی خود را به صورت سود نقدی از دست می دهد ، ارزش دارایی های شرکت را در ترازنامه کاهش می دهد و بر سود انباشته تأثیر می گذارد.

از طرف دیگر ، اگرچه سود سهام منجر به خروج وجه نقد نمی شود ، اما پرداخت سهام بخشی از سود بازمانده را به سهام عادی منتقل می کند.

چگونه آنها را محاسبه کنیم؟

سود انباشته با افزودن سود خالص (یا کسر ضرر خالص) از سود انباشته دوره قبل و سپس کسر سودهای پرداختی به سهامداران محاسبه می شود. از نظر ریاضی فرمول زیر خواهد بود:

سود انباشته = سود باز مانده در ابتدای دوره + سود خالص (یا ضرر) - ​​سود نقدی - سود سهام.

مبلغ در پایان هر دوره حسابداری (سه ماهه / سالانه) محاسبه می شود. همانطور که از فرمول پیشنهاد شده است ، سود انباشته به رقم مربوط به دوره قبل بستگی دارد.

عدد بدست آمده بسته به سود یا زیان خالص تولید شده توسط شرکت می تواند مثبت یا منفی باشد.

متناوباً ، شرکتی که مقدار زیادی سود سهام پرداخت می کند ، بیش از رقم های دیگر است ، همچنین می تواند منفی شود و سود انباشته را بدست آورد.

هر موردی که بر سود خالص (یا ضرر) تأثیر بگذارد ، بر سود انباشته تأثیر می گذارد. این عناصر عبارتند از: درآمد فروش ، هزینه کالاهای فروخته شده ، استهلاک و هزینه های عملیاتی.

مثال ها

یکی از راه های ارزیابی موفقیت یک کسب و کار با استفاده از سود انباشته ، استفاده از یک شاخص کلیدی به نام "سود بازمانده به ارزش بازار" است.

این برای یک دوره زمانی محاسبه می شود ، تغییر در قیمت سهام را با توجه به سود حفظ شده توسط شرکت ارزیابی می کند.

به عنوان مثال ، طی یک دوره پنج ساله ، بین سپتامبر 2012 تا سپتامبر 2017 ، قیمت سهام اپل از 95.30 دلار به 154.12 دلار هر سهم افزایش یافت.

در همان دوره پنج ساله ، کل درآمد هر سهم 38.87 دلار بود ، در حالی که کل سود سهام پرداخت شده توسط شرکت 10 دلار برای هر سهم بود.

این ارقام در بخش "شاخص های کلیدی" گزارشات شرکت موجود است.

تفاوت بین سود هر سهم و سود کل ، سود خالص حفظ شده توسط شرکت را به دست می آورد: 38.87 دلار - 10 دلار = 28.87 دلار. به عبارت دیگر ، در طول این دوره پنج ساله ، این شرکت سود 28.87 دلار برای هر سهم را حفظ کرده بود.

در همان زمان ، قیمت سهام آن 154.12 دلار - 95.30 دلار = 58.82 دلار هر سهم افزایش یافت.

محاسبه شاخص

تقسیم این افزایش قیمت به ازای هر سهم بر سود انباشته به ازای هر سهم عامل: 58.82 دلار / 28.87 دلار = 2.04 است.

این عامل نشان می دهد که به ازای هر دلار سود انباشته ، این شرکت موفق به ایجاد ارزش بازار 2.04 دلار شده است.

اگر شرکت این پول را دریغ نکرده و وام با بهره را درخواست کرده بود ، به دلیل پرداخت سود ، ارزش تولید شده کمتر می شد.

درآمد انباشته سرمایه رایگان را برای تأمین مالی پروژه ها ارائه می دهد. این ایجاد ارزش کارآمد توسط شرکت های سودآور را امکان پذیر می کند.

تحلیل صورت‌های مالی (۲)

تحلیل صورت های مالی

در مقاله تحلیل صورت‌های مالی (۱) با کاربرد صورت‌های مالی ترازنامه و سود و زیان آشنا شدیم. در این مقاله قصد داریم به ادامه مطلب تحلیل صورت‌مالی بپردازیم. باتوجه به این‌که در مطلب نسبت‌های مالی، به‌تفضیل نحوه محاسبه هر یک از نسبت‌های مالی بیان شده است، در این مقالات سعی داریم به بیان کاربرد این نسبت‌ها و نحوه‌ی محاسبه آن‌ها از صورت‌های مالی بپردازیم.

ج) صورت سود و زیان جامع

صورت سودوزیان جامع از جمله صورت‌های مالی اساسی است که برای بررسی برخی از آیتم‌ها ازجمله تغییرات مربوط به حقوق صاحبان سهام، درآمد و هزینه شرکت مورد تجزیه‌وتحلیل قرار می‌گیرد.

ج-۱) اطلاعات موجود در صورت سود و زیان جامع

از این گزارش اطلاعات زیر استخراج می‌شود:

  1. تعدیلات ناشی از تسعیر ارز و معاملات ارزی شرکت موردنظر
  2. سود و زیان تحقق‌نیافته مربوط به قراردادهای مشتقات مالی
  3. سود و زیان تحقق‌نیافته حاصل از سرمایه‌گذاری‌های آماده برای فروش
  4. تغییرات وجوه قراردادهای بازنشستگی شرکت‌ها
  5. تعدیلات سنواتی
  6. سود و زیان جاری
  7. مازاد حاصل از تجدید ارزیابی دارایی ثابت
  8. افزایش در سرمایه شرکت یا خالص دارایی‌ها

د)صورت جریان وجوه نقد:

صورت جریان وجوه نقد از جمله گزارش‌های مالی مورد استفاده اعتباردهندگان و سرمایه‌گذاران است که منابع و مصارف وجه نقد شرکت را می‌توان از این صورت‌ها استخراج نمود.

د-۱) اطلاعات موجود

با استفاده از این صورت مالی، ۳ گروه جریان وجوه نقد برای شرکت شناسایی می‌شود:

  1. وجوه نقد حاصل از فعالیت‌های عملیاتی: این فعالیت‌ها منجر به ایجاد سود خالص می‌شود و جزو فعالیت‌های اصلی و روزانه شرکت است.
  2. وجوه نقد حاصل از فعالیت‌های سرمایه‌گذاری: این فعالیت‌ها به‌منظور تحصیل یا فروش دارایی‌های بلندمدت شرکت است.
  3. وجوه نقد حاصل از فعالیت‌های تأمین سرمایه: وجوه نقد حاصل از فعالیت‌هایی که شرکت برای تأمین مالی خود انجام می‌دهد.

ه) صورت گردش سود انباشته:

برخی از تحلیل‌گران یک صورت مالی دیگر را هم در کنار سایر صورت‌های مالی بیان‌شده، در نظر می‌گیرند که صورت گردش سود انباشته نام دارد.

ه-۱) اطلاعات موجود

در این صورت مالی مانده انباشته اول دوره، سود یا زیان خالص طی دوره، تخصیص سود به اندوخته، تقسیم سود بین سهام‌داران و همچنین تعدیلات سنواتی قابل‌مشاهده است.

کاربرد صورت‌های مالی در محاسبه نسبت‌های مالی:

همان‌طور که در مطالب مربوط به نسبت‌های مالی در بلاگ بآشگاه مطرح گردید، نسبت‌های مختلفی برای یک شرکت قابل‌ محاسبه است که هر یک از آن‌ها به‌منظور بررسی شرکت از دیدگاه خاصی استفاده می‌شود.

برای مثال از نسبت‌های نقدینگی برای سنجش توان شرکت در عمل به تعهدات کوتاه‌مدت خود استفاده شده و از انواع نسبت‌های بدهی به‌منظور سنجش وام و اعتبار دریافتی شرکت استفاده می‌شود. سرمایه‌گذاران برای بررسی میزان ریسک سرمایه‌گذاری در یک شرکت، از این نسبت‌ها استفاده می‌کنند.

نکته: برای انجام یک تحلیل جامع بر اساس نسبت‌های مالی، می‌توان مقادیر محاسبه‌شده را در دوره‌های مختلف با مقدار میانگین صنعت مقایسه نمود.

برای ثبت نام در دوره تحلیل بنیادی کلیک نمایید:

برای دریافت اطلاعات بیشتر درخصوص هر یک از نسبت‌های گفته شده، می‌توانید به مطلب مربوط به آن نسبت در بلاگ بآشگاه مراجعه نمایید. در این مطلب سعی داریم نحوه‌ی استفاده از صورت‌های مالی را برای محاسبه هر یک از این نسبت‌ها توضیح دهیم.

نسبت‌های نقدینگی:

  • نسبت جاری: مقادیر این نسبت شامل دارایی‌ها و بدهی‌های جاری، از بخش دارایی‌های و بدهی‌های جاری ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت آنی: برای محاسبه این نسبت میزان موجودی کالا را از بخش دارایی‌های جاری ترازنامه استخراج کرده و از دارایی‌ها کسر می‌نماییم. سپس با توجه به فرمول مربوطه نسبت را محاسبه می‌کنیم.

نسبت‌های فعالیت:

برخی از نسبت‌ها که در گروه نسبت‌های فعالیت قرار می‌گیرند، به سرمایه‌گذاران کمک می‌کند تا به بررسی عملکرد شرکت در زمینه‌های تولید، وصول مطالبات و فروش بپردازند. اطلاعاتی که برای محاسبه نسبت‌های این گروه موردنیاز است از ترازنامه و صورت سود و زیان استخراج می‌شود.

در این بخش به نحوه محاسبه هر کدام از نسبت‌های این گروه، ازطریق صورت‌های مالی می‌پردازیم :

  • دوره گردش موجودی کالا: بخش مربوط به موجودی کالا از دارایی‌های ترازنامه و بخش مربوط به بهای تمام‌شده کالا، از صورت سود و زیان شرکت قابل‌ استخراج است.
  • نسبت گردش دارایی: آیتم کل دارایی‌ها که در این نسبت مورداستفاده قرار می‌گیرد از بخش مجموع دارایی‌های ترازنامه و قسمت مربوط به فروش خالص از صورت سود و زیان استخراج می‌شود.
  • نسبت گردش دارایی‌های ثابت: در محاسبه این نسبت از آیتم دارایی ثابت و فروش خالص استفاده می‌شود. مورد اول از بخش دارایی‌های ترازنامه (مجموع دارایی‌های ثابت) و مورد دوم از صورت سود و زیان استخراج می‌شود.
  • دوره وصول مطالبات: برای محاسبه این نسبت دو آیتم وصول مطالبات و فروش موردنیاز است. مطالبات شرکت در بخش حساب‌های دریافتنی ترازنامه و فروش هم در صورت سود و زیان وجود دارد.
  • دوره گردش عملیات: این نسبت به بررسی موجودی کالا در طی دوره و همچنین ابتدا و انتهای دوره می‌پردازد. اطلاعات موردنیاز برای محاسبه این نسبت از بخش دارایی‌های ترازنامه قابل‌استخراج است.
  • نسبت موجودی کالا به سرمایه در گردش: این نسبت از دو بخش سرمایه در گردش و موجودی کالا تشکیل‌شده است. هر دو فرمول برای شاخص انباشت بخش این نسبت از بخش دارایی‌ها و بدهی‌های ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت گردش سرمایه جاری: بخش فروش این نسبت از صورت سود و زیان و بخش سرمایه در گردش از بدهی‌ها و دارایی‌های ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت دوره بازپرداخت بستانکاران: این نسبت از دو بخش اسناد و حساب‌های پرداختنی و بهای تمام‌شده کالای خریداری‌شده تشکیل‌شده است. بخش اول از قسمت بدهی‌های ترازنامه و بخش دوم از صورت سود و زیان استخراج می‌شود.

نسبت‌های اهرمی:

نسبت‌های اهرمی ازجمله نسبت‌هایی هستند که مورداستفاده اعتباردهندگان و بستانکاران بوده و به‌منظور سنجش ریسک شرکت در خصوص اعطای وام و تسهیلات اهمیت دارد.

در این بخش به بررسی صورت‌های مالی می‌پردازیم که برای محاسبه انواع نسبت‌ها مورداستفاده قرار می‌گیرند.

  • نسبت بدهی: در محاسبه این نسبت نیاز به مجموع دارایی‌ها و بدهی‌های شرکت داریم. هردوی این بخش‌ها از ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه: این نسبت از دو بخش دارایی ثابت و ارزش ویژه تشکیل‌شده است. برای محاسبه ارزش ویژه باید بدهی‌ها و دارایی‌ها را از ترازنامه استخراج‌کنیم و از هم کسر نماییم. مجموع دارایی ثابت شرکت هم از گزارش ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت کل بدهی به ارزش ویژه: برای محاسبه ارزش ویژه، در مرحله اول بدهی‌ها و دارایی‌ها را از ترازنامه استخراج کرده و در مرحله بعد از هم کسر نماییم. بخش دیگر که مربوط به بدهی‌ها است از مجموع بدهی‌های ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه: بدهی جاری از بخش بدهی‌های جاری در ترازنامه و ارزش ویژه هم از تفاضل مجموع بدهی‌ها از دارایی‌ها به دست می‌آید.
  • نسبتبدهی بلندمدت به ارزش ویژه: مجموع بدهی‌های بلندمدت از ترازنامه بخش بدهی‌ها و ارزش ویژه هم از تفاضل مجموع بدهی‌ها از دارایی‌ها قابل‌استخراج است.
  • نسبت مالکانه: این نسبت از دو بخش ارزش ویژه و مجموع دارایی‌ها تشکیل‌شده است که هردوی این آیتم‌ها را می‌توان از ترازنامه استخراج نمود.
  • نسبت حقوق صاحبان سهام به کل بدهی‌ها: بخشی از فرمول محاسبه این نسبت مربوط به حقوق صاحبان سهام است که از ترازنامه به‌دست می‌آید و بخش دیگر آن از مجموع بدهی‌های ترازنامه قابل‌استخراج است.
  • نسبت حقوق صاحبان سهام به‌کل دارایی‌های ثابت: برای محاسبه این نسبت از بخش حقوق صاحبان سهام و مجموع دارایی‌های ثابت در ترازنامه استفاده می‌کنیم.

و) نسبت‌های سودآوری:

نسبت‌های سودآوری گروهی از نسبت‌ها هستند که برای بررسی عملکرد شرکت در زمینه سودآوری مورداستفاده قرار می‌گیرند.

در ادامه صورت‌های مالی که برای محاسبه نسبت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرند، معرفی می‌شوند:

  • نسبت سود ناخالص به فروش: برای محاسبه این نسبت به دو آیتم فروش و سود ناخالص نیاز داریم. این دو آیتم از صورت سود و زیان شرکت قابل‌ استخراج است.
  • نسبت سود عملیاتی: اطلاعات موردنیاز برای محاسبه این نسبت شامل فروش و سود عملیاتی است که هر دوی آن‌ها را می‌توان از صورت سود و زیان استخراج کرد.
  • نسبت بازده فروش: برای محاسبه این نسبت به دو آیتم فروش و سود خالص نیاز داریم. این عوامل از صورت سود و زیان استخراج می‌شود.
  • نسبت بازده ارزش ویژه: بخشی از اطلاعات مربوط به این نسبت که شامل سود خالص است از صورت سود و زیان استخراج شده و بخش دیگر که مربوط به حقوق صاحبان سهام و سود سهام ممتاز است از بخش حقوق صاحبان سهام به‌دست می‌آید.
  • نسبت بازده دارایی‌ها: بخش مربوط به سود خالص در این نسبت از صورت سود و زیان و بخش مربوط به متوسط دارایی‌ها از ترازنامه استخراج می‌شود.
  • نسبت بازده سرمایه در گردش: اطلاعات موردنیاز برای این نسبت شامل سود خالص و فرمول برای شاخص انباشت سرمایه در گردش است. سود خالص از صورت سود و زیان و سرمایه در گردش از دارایی‌ها و بدهی‌های ترازنامه استخراج می‌شود.
اطلاعات موجود در صورت گردش سود انباشته
نسبت‌های مالی نسبت‌های سودآوری نسبت‌های نقدینگی نسبت‌های فعالیت نسبت‌های اهرمی
۱-نسبت‌های نقدینگی
۲-نسبت‌های سودآوری
۳-نسبت‌های کارایی
۴-نسبت‌های سرمایه‌گذاری و اهرمی
۱-نسبت سود ناخالص به فروش
۲-نسبت سود عملیاتی
۳-نسبت بازده فروش
۴-نسبت بازده ارزش ویژه
۵-نسبت بازده دارایی‌ها
۶-نسبت بازده سرمایه در گردش
۱-نسبت جاری
۲-نسبت آنی
۱-دوره گردش موجودی کالا
۲-نسبت گردش دارایی
۳-نسبت گردش دارایی‌های ثابت۴-دوره وصول مطالبات
۵-دوره گردش عملیات۶-نسبت موجودی کالا به سرمایه در گردش
۷-نسبت گردش سرمایه جاری
۸-نسبت دوره بازپرداخت بستانکاران
۱-نسبت بدهی
۲-نسبت دارایی ثابت به ارزش ویژه
۳-نسبت کل بدهی به ارزش ویژه
۴-نسبت بدهی جاری به ارزش ویژه
۵-نسبت بدهی بلندمدت به ارزش ویژه
۶-نسبت مالکانه
۷-نسبت حقوق صاحبان سهام به کل بدهی‌ها
۸-نسبت حقوق صاحبان سهام به‌کل دارایی‌های ثابت

یادداشت‌های مالی و گزارش فعالیت‌های هیئت‌مدیره:

در همه شرکت‌ها اطلاعاتی وجود دارد که مربوط به شفاف‌سازی فعالیت‌ها و صورت‌های مالی شرکت بوده که در هیچ‌ یک از گزارش‌های اساسی مالی شرکت وجود ندارد اما برای سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان حائز اهمیت است. این اطلاعات در بخش یادداشت‌ها و گزارش‌‌ها به‌همراه صورت‌های مالی وجود دارد که اطلاعات مفیدی را درخصوص موارد زیر در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهند:

  • تحصیل یا واگذاری اموال و تجهیزات
  • عملیات حقوقی
  • تعهدات
  • منافع مربوط به کارکنان
  • مشتریان بااهمیت
  • فروش به شرکت‌های وابسته
  • دورنمای فعالیت مدیران
  • نتایج عملیات در خصوص روند فروش و هزینه‌ها، منابع سرمایه
  • میزان نقدشوندگی شرکت
  • روند جریان نقد آینده
  • تغییر سهام‌دار عمده

جمع‌بندی:

گرچه صورت‌های مالی می‌توانند نشان‌دهنده وضعیت جاری یک شرکت باشند، اما ذی‌نفعان اغلب تمایل دارند که از صورت‌های مالی، اطلاعات بیش‌تری کسب کنند. شرکت‌ها می‌توانند در صورت‌های مالی خود، از تجزیه و تحلیل این نسبت‌ها استفاده نمایند. گرچه نتایج حاصل از این تجزیه وتحلیل می‌تواند اطلاعات ارزشمندی را فراهم کند، اما در استفاده از این اطلاعات محدودیت‌هایی وجود دارد. یکی از مهم‌ترین این محدودیت‌ها عبارت است از کاستی‌های بالقوه در اطلاعات حسابداری.

در نهایت هدف از محاسبه نسبت‌های مالی، مقایسه اطلاعات مالی یک شرکت با دوره‌های مالی گذشته خود و همچنین مقایسه آن‌ها با اطلاعات مالی شرکت‌های مختلف است. زمانی می‌توان به این اطلاعات استناد کرد که محدودیت‌ها تا اندازه زیادی کاهش یافته باشد. در غیر این‌صورت تجزیه و تحلیل آن‌ها ممکن است برای کاربران این اطلاعات خیلی مفید نباشد.

حسابداری و حسابرسی

نسبت‌های مالی مقادیر عددی هستند که با هدف به دست آوردن اطلاعات معنادار از صورت‌های مالی یک شرکت استخراج می‌شوند. اعداد استخراج‌ شده از صورت‌های مالی شرکت مانند ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت جریان نقدینگی، در مواردی هم چون آنالیزهای مقداری و ارزیابی نقدینگی، رشد، حاشیه سود، سودآوری، نرخ بازگشت، ارزش‌گذاری و غیره استفاده می‌شوند. یکی از متداول‌ترین راه‌های تحلیل مالی، محاسبه و بررسی نسبت های مالی است. این نسبت‌ها در چندین گروه تعریف شده‌اند و هر کدام به یکی از جنبه‌های وضعیت مالی شرکت‌ها می‌پردازند. نسبت های مالی به دسته‌بندی‌های اصلی زیر تقسیم‌بندی می‌شوند:

نسبت‌های نقدینگی

نسبت‌های اهرمی و پوششی

نسبت‌های فعالیت

نسبت‌های سودآوری

نسبت‌های ارزش بازار

نگاهی به کاربردها و کاربران تحلیل نسبت های مالی

تحلیل نسبت‌ های مالی دو هدف اساسی را دنبال می‌کند:

پیگیری عملکرد شرکت

تعیین نسبت‌ های مالی در هر دوره و پیگیری تغییر مقادیر آن‌ها در طول دوره، با هدف کشف سرنخ‌هایی است که موجب پیشرفت موسسه می‌شوند. مثلا افزایش نرخ بدهی نسبت به دارایی می‌تواند نشان‌ دهنده‌ این باشد که شرکت تحت‌ فشار بدهی است و در نهایت آن موسسه را با خطر ورشکستگی مواجه کند.

امکان مقایسه عملکرد شرکت

مقایسه‌ نسبت های مالی با رقبای اصلی به این منظور صورت می‌گیرد که مشخص شود کدام قسمت شرکت عملکرد بهتر یا بدتری نسبت به میانگین صنعت مربوط به خودش دارد. مقایسه بازده دارایی بین شرکت‌ها به یک تحلیلگر یا سرمایه‌گذار کمک می‌کند تا تشخیص دهد کدام شرکت‌ها در جهت افزایش سودآوری، استفاده بهینه‌تری از دارایی‌شان داشته‌اند. استفاده‌ کنندگان نسبت های مالی به دو گروه استفاده ‌کنندگان داخلی و خارجی تقسیم می‌شوند:

استفاده‌ کنندگان خارجی: شامل تحلیلگران مالی، سرمایه‌گذاران خرده‌فروشی، اعتباردهندگان، رقبا، مقامات مالیاتی، مقامات نظارتی و ناظران صنعت می‌شوند.

استفاده‌ کنندگان داخلی: شامل مدیر تیم، کارمندان و مالکان می‌شوند

منظور از نسبت‌‌های نقدینگی چیست؟

نقدینگی را می‌توان این طور تعریف کرد: «میزان توانایی شرکت در بازپرداخت دیون کوتاه‌مدت خود.» بنابراین نسبت‌های نقدینگی اطلاعاتی در مورد توانایی شرکت‌ها در پرداخت دیون کوتاه‌مدت یا عمل به تعهدات کوتاه‌مدتشان فراهم می‌آورند.

نسبت‌های نقدینگی متداول شامل موارد زیر می‌شوند:

نسبت جاری:

توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت با دارایی‌های جاری

نسبت جاری: دارایی‌های جاری/ بدهی‌های جاری

نسبت آنی:

توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت خود از محل دارایی‌های نقدی

نسبت آنی (سریع) = دارایی‌های جاری – موجودی مواد و کالا / بدهی‌های جاری

نسبت وجه نقد:

توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه‌مدت خود از محل وجوه نقد. این نسبت محافظه­ کارانه‌ترین نسبت نقدینگی است که حساب‌های دریافتنی نیز در آن لحاظ نمی‌شود.

نسبت وجه نقد = موجودی نقدی+ سرمایه‌گذاری‌های کوتاه‌مدت / بدهی‌های جاری

بررسی نسبت‌‌های اهرمی یا ساختار سرمایه

نسبت‌های اهرمی مقدار منابع دریافت شده از بدهی را اندازه‌گیری می‌کنند. در واقع، از نسبت‌های اهرمی برای ارزیابی سطح بدهی‌های کوتاه و بلندمدت شرکت استفاده می‌شود.نسبت‌های اهرمی شامل موارد زیر می‌شوند:

نسبت بدهی:

توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی‌های کوتاه و بلندمدت با کل دارایی‌های موجود

نسبت بدهی = مجموع بدهی‌ها / مجموع دارایی‌ها

نسبت تسهیلات به سرمایه:

میزان اتکای شرکت به استقراض از بانک و حقوق صاحبان سهام برای تامین مالی خود

نسبت تسهیلات به سرمایه فرمول برای شاخص انباشت = مجموع تسهیلات / مجموع تسهیلات + حقوق صاحبان سهام

نسبت پوشش بهره:

نشان‌ دهنده توان شرکت در پرداخت هزینه‌های مالی مثلا بهره وام­‌های دریافتنی از محل سود عملیاتی

نسبت پوشش بهره = سود عملیاتی/ هزینه‌های مالی

معرفی نسبت‌های فعالیت

نسبت‌های فعالیت یا کارایی ابزارهایی هستند که برای سنجش کاربرد دارایی‌های شرکت مورد استفاده قرار می‌گیرند و از طریق ارزیابی میزان فروش و تاثیر دارایی‌ها بر آن اندازه‌گیری می‌شوند. این گروه از نسبت‌ها، حجم فروش شرکت را با سرمایه‌گذاری در دارایی‌های مختلف مانند موجودی کالا، دارایی ثابت و … مقایسه کرده و میزان به‌ کارگیری موثر منابع شرکت و راندمان عملیات آن را در دوره عملیات ارزیابی می‌کنند.

دوره گردش موجودی کالا یا میانگین سنی کالا:

دوره گردش موجودی کالا، بازه زمانی را نشان می‌دهد که در آن دفعات گردش کالا اتفاق افتاده است. گردش موجودی کالا بیانگر این است که موجودی کالا و مواد اولیه شرکت در یک بازه زمانی مشخص – مثلا یک سال مالی – چند بار به فروش رسیده و جایگزین شده است.

نسبت مالی

دوره گردش موجودی کالا = متوسط موجودی مواد و کالا *۳۶۵ / بهای تمام‌ شده کالای فروش رفته

دوره وصول مطالبات:

نشان‌ دهنده فاصله زمانی تحویل کالا به مشتری تا دریافت وجه نقد از مشتری است. به بیان دیگر، مدت‌ زمانی است که طول می­‌کشد تا شرکت مطالبات خود را از مشتریان دریافت کند. با این نسبت درمی‌یابیم که شرکت درآمد فروش خود را در چه بازه زمانی به چرخه عملیاتی بازمی‌گرداند.

دوره وصول مطالبات = متوسط حساب­‌های دریافتنی *۳۶۵ / فروش نسیه

دوره گردش عملیات:

به دوره‌ای گفته می‌شود که در طول آن، یک شرکت، مراحل خریداری مواد اولیه، تولید کالا، ارسال به دست مشتری و در نهایت دریافت وجه نقد را سپری می‌کند.

دوره گردش عملیات = دوره وصول مطالبات + دوره گردش موجودی کالا

گردش دارایی:

میزان تأثیرگذاری گردش دارایی‌ها را در کسب درآمد شرکت نشان می‌دهد و بیانگر این است که چگونه دارایی‌های شرکت برای ایجاد درآمد به کار گرفته می‌شوند. با مقایسه این نسبت در دوره‌های گذشته می‌توان به این نتیجه رسید که افزایش دارایی‌ها در کسب درآمد بیشتر توسط شرکت، تأثیرگذار بوده است یا خیر.

گردش دارایی = فروش خالص / میانگین جمع دارایی­‌ها

گردش دارایی‌های ثابت:

بیانگر میزان تأثیرگذاری دارایی‌های ثابت شرکت بر کسب درآمد آن است.

گردش دارایی‌های ثابت = فروش خالص / میانگین دارایی­‌های ثابت

دوره پرداخت بدهی‌­ها:

نشان­ دهنده مدت‌ زمانی است که طول می­‌کشد تا شرکت بدهی خود را با تامین‌ کنندگان – بدهی بابت خرید مواد اولیه به‌صورت نسیه – تسویه کند.

دوره پرداخت بدهی‌­ها = متوسط حساب­‌های پرداختنی *۳۶۵ / خرید فرمول برای شاخص انباشت فرمول برای شاخص انباشت نسیه

نسبت گردش سرمایه جاری:

سرمایه در گردش، تفاوت دارایی جاری از بدهی جاری شرکت است. این سرمایه، بخشی از خالص دارایی‌های جاری است که مستقیم یا غیرمستقیم تسهیلاتی را در چرخه تولید ایجاد می‌کند.

گردش سرمایه جاری = فروش / سرمایه در گردش

نسبت موجودی کالا به سرمایه در گردش:

با توجه به اینکه یکی از اجزای تشکیل‌ دهنده دارایی جاری، موجودی کالا است، نسبت موجودی کالا به سرمایه در گردش نشان‌ دهنده آن است که چه مقدار از سرمایه در گردش شرکت را موجودی کالا تشکیل داده است.

موجودی کالا به سرمایه در گردش = موجودی کالا / سرمایه در گردش

منظور از نسبت‌های سودآوری چیست؟

توانایی شرکت برای تولید درآمد مرتبط با عملکرد و سود سهام، دارایی‌های ترازنامه، هزینه‌های عملیاتی و سهام را اندازه‌گیری می‌کند. مهم‌ترین نسبت های مالی سودآوری شامل موارد زیر می‌شوند:

بازده دارایی‌­ها:

نشان‌ دهنده آن است که شرکت چگونه از منابع و دارایی تحت اختیار خود برای کسب سود بهره برده و برای سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان خود بازدهی ایجاد کرده است. نسبت بازده دارایی‌ها می‌تواند شاخص نهایی برای ارزیابی کفایت و کارایی مدیریت شرکت باشد.

بازده دارایی = سود خالص / میانگین جمع دارایی­‌ها

بازده حقوق صاحبان سهام:

شیوه‌ای برای اندازه‌گیری میزان سودآوری شرکت است که روش ایجاد سود با استفاده از سرمایه سهامداران را روشن می‌کند.

بازده حقوق صاحبان سهام = سود خالص / حقوق صاحبان سهام

حاشیه سود ناخالص:

عملیات اجرایی و کسب درآمد شرکت را ارزیابی می‌کند و همچنین توانایی شرکت در کنترل بهای تمام‌ شده کالای فروش رفته را بررسی کرده و رابطه‌ بین فروش و هزینه‌های تولید کالای فروخته‌ شده را نشان می‌دهد.

حاشیه سود ناخالص = سود ناخالص / فروش

حاشیه سود عملیاتی:

نسبت سود عملیاتی نشان‌ دهنده این است که هر یک ریال فروش محصولات یا خدمات چه تأثیری در سود عملیاتی شرکت دارد.

حاشیه سود عملیاتی = سود عملیاتی / فروش

حاشیه سود خالص:

درصد حاشیه سود خالص شرکت نشان‌ دهنده این است که از هر ۱ تومان فروش شرکت چه مقدار آن به سود خالص تبدیل‌ شده است.

حاشیه سود خالص = سود خالص / فروش

برای دانستنیهای مالیاتی و حسابداری با موسسه حساب جم همراه باشید.

فرمول تعدیل قیمت سهام

به طور معمول قیمت تئوریک سهم پس از افزایش سرمایه و یا توزیع سود نقدی در زمان مجمع کاهش می‌یابد. علت اصلی تغییرات قیمت سهم در زمان بازگشایی، ثابت ماندن ثروت سهامداران پس از افزایش سرمایه و سود نقدی می­‌باشد. موضوع افزایش سرمایه در مجمع عمومی فوق‌العاده و موضوع سود نقدی در مجمع عمومی عادی سالیانه بررسی می‌شود. مجمع عمومی عادی سالیانه با هدف رسیدگی به صورت‌های مالی شرکت، رسیدگی به گزارش مدیران و بازرسان شرکت و همچنین تصویب میزان سود نقدی تقسیمی بین سهام‌داران و مجمع عمومی فوق العاده، با موضوعاتی مانند تغییرات سرمایه، تغییر اساسنامه شرکت، انحلال شرکت و… تشکیل می‌شود. در ادامه فرمول تعدیل قیمت سهام ارائه می­‌شود، اما پیش از انواع افزایش سرمایه را به صورت مختصر مرور خواهیم کرد.

افزایش سرمایه از یکی از چهار محل زیر می‌تواند شکل بگیرد:

۱- از محل آورده نقدی و مطالبات حال شده سهامداران

افزایش سرمایه در این روش، نیازمند تأمین منابع جدید از سوی سهامداران فعلی شرکت است، لذا به همین دلیل شرکت حق استفاده و حضور در آن را ابتدا به سهامداران شرکت می‌دهد. این حق، تحت عنوان اوراقی به نام حق تقدم در اختیار سهامداران فعلی قرار می‌گیرد. سهامداران ظرف مهلت مقرر جهت پذیره نویسی این اوراق، می‌توانند درصورت تمایل به استفاده از این حق، مبلغ درخواستی شرکت به ازای هر سهم که معمولا در ایران ۱۰۰۰ ریال می‌باشد را پرداخت کنند تا حق تقدم آن‌ها پس از طی شدن مراحل افزایش سرمایه به سهم عادی تبدیل گردد یا این که اگر نخواهند از حق تقدم‌های خود استفاده کنند، این قابلیت وجود دارد که این حق تقدم‌ها را درست همچون یک سهم در بورس به فروش برسانند.

۲- از محل سود انباشته (سهام جایزه)

شرکت‌ها بخشی از سود خالص خود در پایان سال مالی را به عنوان سود نقدی، به سهامداران پرداخت می­‌کنند و بخش دیگری را در شرکت نگه می‌­دارند که در حساب سود انباشته در قسمت حقوق صاحبان سهام قرار می‌گیرد. در مواقعی که شرکت سود انباشته مناسبی دارد، می‌تواند افزایش سرمایه خود را از این روش انجام بدهد و از این طریق منابع جدید مورد نیاز خود را تامین کند. در این روش افزایش سرمایه، درصد مالکیت سهامدار در شرکت تغییری پیدا نمی‌کند. یعنی به همان نسبت که سرمایه شرکت زیاد می‌شود تعداد سهام نیز افزایش پیدا می‌کند. درواقع به همان نسبت که تعداد سهام زیاد می‌شود، قیمت آن کاهش پیدا می‌کند که در ادامه چگونگی تعدیل این کاهش قیمت ذکر خواهد شد.

۳- صرف سهام

در این روش، سهام به مبلغی بیش از قیمت اسمی و از طریق پذیره نویسی به فروش رسیده و تفاوت حاصل از قیمت فروش و قیمت اسمی سهام، به حساب اندوخته منتقل و یا در ازای آن سهام جدید، به سهامداران قبلی داده می‌شود. در این روش، به جای انتشار سهام عادی با ارزش اسمی، پذیره نویسی سهام جدید ناشی از افزایش سرمایه به قیمت بازار انجام می‌گیرد. منظور از صرف سهام، اضافه ارزش سهام یعنی ما به التفاوت ارزش بازاری و اسمی سهام می‌باشد.

۴- از محل تجدید ارزیابی دارایی‌ها

در این روش ارزش دارایی‌های ثابت مشهود در ترازنامه به روز می‌شود، طبق معادله اساسی حسابداری (دارایی+بدهی= سرمایه) با افزایش یک طرف معادله طرف دیگر نیز باید به همان تناسب تغییر کند، لذا با افزایش دارایی‌ها، سرمایه نیز افزایش می‌یابد. به لحاظ تاثیر در سرمایه سهامداران نیز همانند روش سود انباشته بوده، پولی به شرکت وارد نشده و تغییری در دارایی‌های سهامداران رخ نمی‌دهد. در فرمول تعدیل قیمت سهام تاثیر همزمان تمامی فاکتورهای موثر بر تعدیل قیمت سهام که تا اینجا توضیح داده شد، آورده شده است، بدیهی است در صورتی که هریک از این موارد تغییری نکرده باشد مقدار آن متغیر خاص صفر خواهد بود، برای مثال اگر هیچ گونه افزایش سرمایه‌­ای رخ نداده باشد، قیمت تئوریک سهم تنها از کاهش مقداری مساوی با تقسیم سود نقدی تاثیر خواهد گرفت، فرمول تعدیل قیمت سهام به شرح زیر است:

فرمول تعدیل قیمت سهام

  • در فرمول فوق:
    • Pt=قیمت در زمان بازگشایی
    • P0=قیمت پایانی سهام قبل توقف نماد
    • D=درآمد نقدی تقسیم شده در مجمع عمومی عادی سالیانه
    • a=درصد افزایش سرمایه از محل آورده نقدی و مطالبات
    • B=درصد افزایش سرمایه از محل سود انباشته

    حال اگر نمادی که افزایش سرمایه داشته است با قیمت تعادلی (Adjusted Price) باز شود، اثری از بابت تغییر قیمت در شاخص نخواهیم داشت. بدیهی است اگر نماد مذکور با قیمتی بالاتر از قیمت تعادلی باز شود، افزایش شاخص و در صورتی که با قیمتی پایین‌تر از قیمت تعادلی باز شود کاهش شاخص خواهیم داشت. فرمول ارائه شده برای محاسبه “قیمت تئوریک” سهم پس از افزایش سرمایه و پرداخت سود نقدی است و پیش‌بینی می‌شود که سهم پس از این موارد در محدوده قیمت‌های به‌ دست آمده بازگشایی شود، اگرچه با توجه به روند عرضه و تقاضا در بازار ممکن است قیمت جدید سهم بیشتر یا کمتر از قیمت‌های به‌ دست آمده معامله شود.

    تابع ACCRINT

    تابع ACCRINT، سود انباشته اوراق بهادار با پرداختی دوره‌ای مانند یک اوراق قرضه را محاسبه می‌کند. سود انباشته از تاریخ آخرین پرداخت مبلغ سود دوره‌ای محاسبه می‌شود.

    تابع ACCRINT، سود انباشته اوراق بهادار با پرداختی دوره‌ای مانند یک اوراق قرضه را محاسبه می‌کند. سود انباشته از تاریخ آخرین پرداخت مبلغ سود دوره‌ای محاسبه می‌شود.

    فرمولی را که اکسل برای محاسبه تابع ACCRINT از آن استفاده می‌کند به‌صورت ذیل است:

    نحوه بیان فرمول ACCRINT به‌صورت ذیل است:فرمول برای شاخص انباشت فرمول برای شاخص انباشت

    issue تاریخ انتشار اوراق بهادار، firstinterest تاریخ اولین پرداختی مبلغ سود، settlement تاریخ خرید اوراق قرضه، rate نرخ سود سالانه، par ارزش اسمی، frequency تعداد دفعات پرداخت‌ها در هر سال و basis شاخص روز شمار که در اکسل مورد استفاده قرار می‌گیرد.
    basis و par هر دو اختیاری هستند و در صورت حذف مقدارشان به‌ترتیب 1000‌دلار و در نظر‌گرفته می‌شود.
    مثال: اوراق قرضه‌ای با تاریخ انتشار March1,2008، تاریخ اولین پرداختی مبلغ سود August31,2008، تاریخ خرید May1,2008، نرخ کوپن 0/10‌درصد، ارزش اسمی 1,000 و شاخص ماسبات زمانی 0 و تعداد دوره‌های پرداخت نرخ سود 2 بار در سال، سود انباشته آن را محاسبه کنید؟



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.